Witam wszystkich w drugiej części naszej ponad czasowej podróży. Jeżeli nie widzieliście pierwszej nie martwcie się, możecie znaleźć ją tutaj. A teraz zabierzmy się za zwiedzanie.

Tirtouga

Tę część rozpoczniemy od Tirtougi. Jego nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa tortuga (żółw) i jest nawiązaniem do wyglądu tego stworka. Ten pokemon żył na świecie prawie sto milionów lat temu, ale dzisiaj można go tylko spotkać odrestaurowanego za pomocą skamieliny osłony (Cover Fossil).

Jego ciało jest jasnoniebieskie, i tak jak na żółwia przystało, ma na plecach dużą i twardą skorupę. Jest ona czarna i ma trzy pary charakterystycznych wgłębień. Tirtouga potrafi nurkować na głębokość tysiąca metrów, ale często wychodzi na ląd w poszukiwaniu pożywienia. Gad ten jest uważany za przodka wszystkich obecnie żyjących żółwi.

Carracosta

Carracosta jest bazowany na prehistorycznym żółwiu – Archelonie. Jego nazwa to połączenie słowa carapace (pancerz) z łacińskim, hiszpańskim i portugalskim wyrazem costa (wybrzeże).

Ciało gada ma kolor niebieski i jest pokryte skalistym pancerzem, natomiast dwie tylne płetwy po ewolucji przekształciły się w nogi. Zazwyczaj Carracosta chowa się w swojej skorupie i udając głaz poluje na swoje ofiary. Ma bardzo silnie rozwiniętą szczękę, którą może przegryźć nawet kamień czy stalową belkę. Łapał nią przeciwnika, a następnie pożerał go razem z kośćmi. To właśnie za pomocą tej diety Carracosta rozwinął swój gruby i twardy pancerz. W przeszłości żywił się Omanyte’ami i Omastarami. Ten gad szuka pożywienia zarówno w wodzie jak i na lądzie. W tym ostatnim środowisku porusza się wolniej, ale kiedy już coś upoluje, to wciąga swoją ofiarę do wody i zjada w całości. Zamieszkiwał starożytne wody kilka milionów lat temu.

Archen

Archen jest oparty na stworzeniu, które uważa się za przodka wszystkich ptaków. To nawiązanie jest szczególnie ważne ponieważ w świecie pokemonów to właśnie on pełni rolę takiego krewnego. W dzisiejszych czasach można go wskrzesić ze skamieliny pióropusza (Plume Fossil).

Jest dwunożnym pokemonem z mieszanką cech gadów i ptaków. Duża niebiesko-czerwona głowa jest pokryta łuskami, natomiast resztę ciała okrywają pióra o trzech różnych barwach. Z tyłu ma ogon, który wyglądem przypomina pióro. W czasach swojej świetności Archen żył w koronach drzew, odżywiając się głównie jagodami i pokemonami robakami. Pomimo iż jest uważany za przodka wszystkich ptaków, to jego skrzydła są niezdolne do latania. Dlatego przez całe swoje życie przemieszcza się na swoich nogach głównie skacząc z gałęzi na gałąź.

Archeops

Pochodzenie Archeopsa jest takie samo jak w przypadku jego pre-ewolucji, ale może być też oparty na upierzonych wężach z mitologii mezoamerykańskiej. Tak samo jak Archen jest uważany za przodka wszystkich ptasich pokemonów.

Archeops ma w sobie cechy ptaków i gadów. Jego głowa przypomina węża i jest pokryta łuskami natomiast resztę ciała okrywają pióra. Po ewolucji jego upierzone cztery kończyny działają jak skrzydła, i dzięki nim w końcu może wzbić się w powietrze. Jednak, żeby to osiągnąć musi biec 2,5 mili (4 km), jednocześnie zwiększając swoją prędkość aż do 25 mil na godzinę (ok 40km/h). Ogon tego pokemona po transformacji wydłużył się, a pojedyncze pióro na końcu przekształciło się w wachlarz. Pomimo iż, ten gatunek potrafi latać to jednak lepiej radzi sobie na lądzie. Jest bardzo inteligentny i kiedy poluje na jakiś cel, to podejmuje współpracę z grupą. Kilka Archeopsów blokuje ofierze możliwość ucieczki po czym jeden z nich atakuje ją. Te pokemony zjadały każdy możliwy pokarm, a to znaczy, że były wszystkożerne.

Tyrunt

Tyrunt to pokemon, którego wygląd jest wzorowany na tyranozaurze. Nazwa, natomiast pochodzi od kombinacji słów tyrannosaurus (tyranozaur), tyrant (tyran) i runt (karzeł). W dzisiejszych czasach został wskrzeszony ze skamieliny szczęki (Jaw Fossil).

Jest dwunożnym pokemonem. Ma brązową skórę oraz trzy pomarańczowe kolce. Jego brzuch i dolna szczęka są jasnoszare, a głowa wyraźnie większa od reszty ciała. W jego silnej paszczy znajdują się dwa ostre zęby oraz dwa podobne do zębów kolce. Wokół szyi tego dinozaura rozciąga się biały kołnierz. Przednie kończyny tego pokemona są słabsze i mniejsze w porównaniu do tylnych. Z charakteru Tyrunt jest samolubny oraz bardzo impulsywny, a jeżeli coś mu się nie podoba, to rozrywa na kawałki wszystko co wpadnie w jego paszczę. Pomimo swojego wybuchowego charakteru, bardzo lubi być rozpieszczany. Żył sto milionów lat temu, ale niektóre teorie głoszą, że miał wtedy zupełnie inny wygląd.

Tyrantrum

Tyrantrum jest oparty na tyranozaurze, a jego nazwa może pochodzić właśnie od tego dinozaura lub od kombinacji tyrant (tyran) i tantrum (szał).

Ciało pokrywają czerwono-brązowe łuski z pomarańczowymi zdobieniami i tak samo jak jego pre-ewolucja Tyrantrum ma wyjątkowo dużą paszczę. Jego dolna szczęka posiada kilka białych i ostrych kłów, natomiast górną pokrywają pomarańczowe końcówki imitujące uzębienie. Żuchwa sama w sobie jest bardzo potężna i może na spokojnie zniszczyć grube metalowe płyty oraz samochód. To właśnie ta część ciała uczyniła go niepokonanym i niosła postrach wśród mieszkańców lądu. Dawno temu Tyrantrum był królem prehistorycznego świata. Ta informacja łączy się z wyglądem, ponieważ wyrostki na jego głowie przypominają koronę. Szyja jest otoczona przez biały kołnierz, który wydaje się być nawiązaniem do peleryny. To właśnie te dwie ostatnie cechy sprawiają, że jest często postrzegany jako władca. Tyrantrum jednak pomimo swojej wspaniałości jest znany z okrucieństwa i złośliwości. Żył sto milionów lat temu, a jego pożywieniem były Amaury. Naukowcy twierdzą, że jego pierwotna forma była całkowicie pokryta tym samym białym kołnierzem, który ma wokół szyi.

Amaura

Tak jak większość znanych nam skamielin jest oparta na dinozaurach, a swoje imię zawdzięcza połączeniu nazwy jednego z nich, czyli amargasaurusa ze słowem aurora (zorza). Amaurę można wskrzesić ze skamieliny żagla (Sail Fossil), jednak niektórych przedstawicieli tego gatunku da się spotkać zamrożonych w lodzie.

Ciało tego pokemona jest jasnoniebieskie z dwoma kryształami osadzonymi na każdym z jego boków, które cały czas pozostają w ujemnych temperaturach. Na głowie umiejscowiona jest para dużych i ciemnoniebieskich oczu oraz charakterystyczne dla tego gatunku żagle. Te wyrostki są normalnie żółto-różowe, ale pod wpływem emocji i nastroju Amaura jest w stanie zmienić ich kolor. Jest bardzo spokojnym pokemonem i żyła na świecie prawie sto milionów lat temu, a żeby uniknąć drapieżników takich jak Tyrantrum, zamieszkiwała zimne i pokryte lodem krainy. To właśnie dlatego niektórym z nich udało się przetrwać w lodowcach do dnia dzisiejszego. Kolejną ciekawą informacją jest to, że jej czułki nie tylko przypominają zorzę polarną, ale i sama Amaura jest w stanie ją wytworzyć. Niestety bieżący klimat jest zbyt gorący, dlatego jej obecne życie na ziemi jest niemożliwe albo bardzo wymagające zarówno dla niej, jak i trenera lub opiekuna.

Aurorus

Tak samo jak u Amaury, jego nazwa jest połączeniem amargasaurusa z wyrazem aurora (zorza).

Aurorus jest czworonożnym pokemonem, u którego po ewolucji zaszły ogromne zmiany. Przede wszystkim zwiększył rozmiar swojego ciała oraz wydłużył szyję i ogon. Skóra stała się ciemnoniebieska, a białe podbrzusze przybrało jasny odcień niebieskiego. Zwiększyła się też liczba kryształów po bokach jego ciała. Potrafią one obniżyć temperaturę powietrza do – 150 stopni Celsjusza. Charakterystyczne dla nich żagle wyrastają z czubka głowy i lecą wzdłuż szyi, natomiast ich barwa po ewolucji stała się żółto-niebieska. Tak samo jak Amaura może zmieniać ich kolor w zależności od nastroju. Na głowie ma białą plamę w kształcie litery V, a na jego środku jest umiejscowiony jasnoniebieski kryształ. Aurorus ma w sobie pewne cechy królewskie, a ten ostatni element podobnie jak u Tyrantruma jest nawiązaniem do korony. Żył na świecie sto milionów lat temu i razem z Amaurami zamieszkiwał krainy pokryte lodem. Zwykle jest bardzo miły i cichy, ale wściekły może stworzyć lodowe ściany lub zamknąć wrogów w lodzie. Jego ryk jest w stanie wywołać na niebie dużą zorzę polarną. Kilku badaczy odkryło parę Aurorusa i Amaury zamrożonych w lodzie i obecnie przywrócone do życia przebywają w kalosańskim laboratorium skamielin w mieście Ambrette.

Dracozolt

Dokładnie tak jak jego omawiani poprzednicy jest pokemonem-dinozaurem, a swoją nazwę zawdzięcza połączeniu łacińskiego słowa draco (smok) z wyrazem volt (wolt). Dracozolta można zrekonstruować poprzez połączenie skamieniałego ptaka (Fossilized Bird) ze skamieniałym smokiem (Fossilized Drake). On i jego galariańscy „rówieśnicy”, o których powiem za chwilkę są znani ze swojej bezpłciowości i braku możliwości ewolucji w kolejnego pokemona.

Dracozolt wydaje się być hybrydą dwóch różnych pokemonów. Jest to przede wszystkim odzwierciedlone na jego ciele. Pierwsza część jest mała i żółta. Znajduje się tam klatka piersiowa i para ramion z wyrostkami w kształcie błyskawic. Tułów łączy się z czaszką za pomocą szyi. Głowa jest przeważnie mała i ma na czubku charakterystyczne kolce. Oczy są przeważnie zamknięte, a na policzkach ma czerwone plamki. Kolejnym elementem budowy jest szczęka wypełniona żółtymi, zębopodobnymi wyrostkami. Cała twarz jest ułożona w tak specyficzny sposób, że wydaje nam się, że cały czas się uśmiecha. Druga połowa jest zielono-czerwona. Należą do niej długi i gruby ogon, który potrafi wytworzyć elektryczność oraz niesamowicie umięśnione tylne kończyny. Ostatnią cechą są dwie linie kolców, które wyrastają z jego pleców. Dracozolt zamieszkiwał równiny pokryte roślinami, którymi się żywił. Niestety wyczerpując wszystkie zasoby pożywienia skazał swój gatunek na wymarcie.

Arctozolt

Arctozolt swoją nazwę zawdzięcza kombinacji słów arctic (arktyczny) i volt (wolt). W dzisiejszych czasach został wskrzeszony dzięki połączeniu skamieniałego ptaka (Fossilized Bird) ze skamieniałym dinozaurem (Fossilized Dino).

Jest mieszanką dwóch pokemonów, co w efekcie odbija się na jego wyglądzie. Ciało jest jasnoniebieskie i pokryte śnieżną narzutką, z której wystaje para żółtych dłoni. Posiada też parę niebiesko-białych płetw, których używa do przemieszczania się. W sumie posiada ich trzy, w czym ta ostatnia jest umiejscowiona na ogonie. Głowa tego dinozaura jest żółta, a z jej czubka wyrastają kolce. Posiada również parę plamek na policzkach, ale tym razem o niebieskiej barwie, charakterystycznej dla tego gatunku. Podobnie jak u Dracozolta, twarz Arctozolta wygląda jakby się uśmiechała. Górna część ciała jest nieprzyzwyczajona do zimnych temperatur co powoduje, że jego nos prawie cały czas wydziela śluz, a on sam drży. Jednak ma to też swoje plusy, gdyż dzięki tym drgawkom jest w stanie wyprodukować energię elektryczną. Żył miliony lat temu i zamieszkiwał starożytne wybrzeża i ich oceany. Swoje duże lodowe ciało wykorzystywał głównie do przechowywania ofiary. Ten gatunek poruszał się bardzo wolno co spowodowało, że z czasem wymarł.

Dracovish

Nadszedł czas na moją ulubioną skamielinę. Dracovish jest oparty na rybach i dinozaurach, a swoją nazwę zawdzięcza kombinacji łacińskiego słowa draco (smok) ze słowem fish (ryba). Tego pokemona można ożywić przez połączenie skamieniałej ryby (Fossilized Fish) ze skamieniałym smokiem (Fossilized Drake).

Ciało jest podzielone na dwa fragmenty. Dół jest zielono-czerwony i posiada parę potężnych nóg, którymi potrafi biec z prędkością przekraczającą sześćdziesiąt kilometrów na godzinę. Szyja i tułów są połączone w sposób, który sprawia, że wyglądają jakby były jedną i tą samą częścią. Brzuch jest pokryty czerwonymi kolcami, a w miejscu gdzie powinien być ogon Dracovish posiada charakterystyczne wcięcie. Górna część ciała, a zarazem głowa jest owalna i ma kolor jasnoniebieski. Znajduje się tam para oczu oraz duża i silna paszcza z trzema ostrymi zębami na środku. Ostatnim elementem jego budowy są dwie płetwy wyrastające z jego dolnej szczęki. Uważa się, że Dracovish był największym drapieżnikiem zamieszkującym ziemię w tamtych czasach. Osiągnął ten tytuł, dzięki swoim nogom i szczęce. Niestety wyginął przez nadmierne polowanie.

No i jak tu nie lubić takiego słodziaka

Arctovish

Był inspirowany dinozaurami i tymi samymi rybami co Dracovish. Swoją nazwę zawdzięcza kombinacji arctic (arktyczny), fish (ryba) i prawdopodobnie vicious (okrutny). W dzisiejszych czasach, można go ożywić przez połączenie skamieniałej ryby (Fossilized Fish) ze skamieniałym dinozaurem (Fossilized Dino).

Ciało Arctovisha, tak jak w przypadku wszystkich galariańskich skamielin jest podzielone na dwie części. Pierwsza to odwrócona rybia głowa. Ma jasnoniebieską barwę i owalny kształt, natomiast na jej czubku znajduje się paszcza. Para białych płetw jest połączona z dolnym fragmentem czaszki. Skóra pokrywająca twarz chroni Arctovisha przed atakami wroga. Druga część jest biało-niebieska i należy do niej druga para płetw oraz ogon. Zamieszkiwał prehistoryczne oceany, a hipotezy na temat jego życia i odżywiania są różne. Wielu naukowców twierdzi, że skoro żył blisko dna to szczęka na czubku głowy ułatwiała łapanie ofiary pływającej nad nim. Druga teoria mówi, że zamrażał otoczenie wokół swojego celu, ale przez budowę twarzy miał problemy z jej chwytaniem. W zależności od podanych tutaj założeń prawdopodobnie wyginął przez specyficzną budowę swojej czaszki, która utrudniała mu oddychanie.

Teorie o życiu galariańskich skamielin są niestety niekompletne i pozostawiają bardzo dużo pytań. Zostały one bowiem przywrócone do życia przez połączenie dwóch różnych skamieniałości. Niemniej jednak nie mogą zostać całkowicie pominięte. Istnieje możliwość, że to przez specyficzną budowę ciała to ich własne kości sprawiają wrażenie dwóch różnych organizmów, natomiast one same zamieszkiwały prehistoryczny świat.

Relicanth

Relicanth wprawdzie nie należy oficjalnie do grupy skamielin, ale jego wygląd i gatunek nie zmienił się przez ponad sto milionów lat. Dlatego wielu ludzi uważa go za żywą skamieniałość. Z początku był uznawany za wymarły, ale pewna eksploracja łodzi podwodnej odkryła go „na nowo”. Ten pokemon był inspirowany na celakantach, rzędzie ryb które także były uważane za martwe. Swoją nazwę zawdzięcza połączeniu słowa relic (relikt) ze wspomnianymi wcześniej rybami.

Ciało Relicantha pokrywają brązowe łuski przypominające skały, a tułów jest jeszcze ozdobiony jasnymi plamkami i dwoma czerwonymi kropkami. Z twarzy wystają kości policzkowe, a z tyłu głowy trójkątny kolec. Żywi się mikroskopijnymi organizmami, które filtruje przez swoje bezzębne usta. Zamieszkuje głębiny oceanów, a wykształcone przez niego twarde pokrycie ciała i gruba tkanka tłuszczowa chronią przed panującym tam wysokim ciśnieniem.

Tutaj nasza wycieczka dobiega końca. Mam nadzieję, że chociaż trochę przybliżyłam wam życie tych stworzeń w ich naturalnym środowisku. A wy, jaką skamielinę lubicie najbardziej lub, która z nich szczególnie przykuła wasze zainteresowanie? Dajcie znać w komentarzu.